مظهر «هست» است:

چه پگاه و چه پسین،

اینجا

نیمروز

آتش سوزنده را رنگی و اعتباری نیست

دروازه ی امکان بر باران بسته است

شن از حرمت رود و بستر شن پوش خشک رود از وحشت «هرگز» سخن می گوید.