پس چون هابیل به قفای خویش نظر کرد قابیل را بدید

و این نخستین بار بود، بر زمین و در همه آسمان، که گفتنی سخنی ناگفته ماند

و او را چون رعد آسمان ها خروشان یافت

و او را چون آب رودخانه ها پیچان یافت

و برادر خون اش را به سان سنگ کوه سرد و سخت یافت