که از سر احتیاط هرگزا بر کاغذی نبشته نمی شود.

چرا که چون نوشته آید و بادی به بیرونش افکند

از غضب پوست بر اندام خواننده بخواهد درید.

گرچه از قافیه های لعنتی در این شعرها نشانی نیست؛

[از آنگونه قافیه ها بر گذرگاه هر مصراع،

که پنداری حاکمی خل ناقوس بانانی بر سر پیچ هر کوچه برگماشته است