باری، خشم خواننده ازآنروست که ما حقیقت و زیبایی را با معیار او نمی سنجیم

۶

و بدینگونه آن کوتاه اندیش از خواندن هر شعر سخت تهی دست بازمی گردد.

روزی فی المثل، قطعه یی ساز کرده بر پاره ی کاغذی نوشتم