به فراموشی باد شبانه سپرده ام]،

روزی که این چنین به زیبایی آغاز می شود

[به هنگامی که آخرین کلمات تاریک غمنامه ی گذشته را با شبی که در گذر است

از برای آن نیست که در حسرت تو بگذرد.

تو باد و شکوفه و میوه یی، ای همه ی فصول من!

بر من چنان چون سالی بگذر