ای آنک باده های لبش را تو منکری

او آدمی نباشد او سنگ مرمرست

هر مومنی که ز آتش او باخبر بود

در چشم صادقان ره عشق کافرست

در چشم من نگر که پر از می چو ساغرست

زد حلقه روح قدس مه من بگفت کیست

آواز داد او که کمین بنده بر درست