این وام از کی خواهم و آن چشم خود که راست

امروز آن کسی که مرا دی بداد پند

چون روی تو بدید ز من عذرها بخواست

صد چشم وام خواهم تا در تو بنگرم

در پیش بود دولت امروز لاجرم

می جست و می طپید دل بنده روزهاست

از عشق شرم دارم اگر گویمش بشر