در پیش بود دولت امروز لاجرم

چون روی تو بدید ز من عذرها بخواست

صد چشم وام خواهم تا در تو بنگرم

این وام از کی خواهم و آن چشم خود که راست

می جست و می طپید دل بنده روزهاست

از عشق شرم دارم اگر گویمش بشر

می ترسم از خدای که گویم که این خداست