بس که لاینقطع از مرده و از قاری

«قصه ی بی سروته!

من نباید در فکرش باشم.

علتش معلوم است:

بس که لاینقطع از گور و کفن، مرگ و عزاداری

شاید

صبح تا شام سخن می گویند...