بر خاکی شور

هنوز از ضربه ی ناباور میلاد خویش پریشان بودم

و با شغشغه ی لوک مست و حضور ارواحی خزندگان زهرآگین برمی بالیدم

بی ریشه

در برهوتی دورافتاده تر از خاطره ی غبارآلود آخرین رشته ی نخل ها بر حاشیه ی آخرین خشک رود.

در پنج سالگی