اینک، منم !

شاه شاهان!

حکم جاودانه ی فسخم بر نسخ اعتبار زمین!»

درد و جاودانگی به هم در نگریستند پیروزشاد

و دست در دست یکدیگر نهادند

و شبح مصلوب در تلخای سرد دلش اندیشید: