درد و جاودانگی به هم در نگریستند پیروزشاد

شاه شاهان!

حکم جاودانه ی فسخم بر نسخ اعتبار زمین!»

و دست در دست یکدیگر نهادند

و شبح مصلوب در تلخای سرد دلش اندیشید: