به هیات پرشکوه انسان

به نظاره به ناظر.

نه به هیات گیاهی نه به هیات پروانه یی نه به هیات سنگی نه به هیات برکه یی،

من به هیات «ما» زاده شدم

تا در بهار گیاه به تماشای رنگین کمان پروانه بنشینم

غرور کوه را دریابم و هیبت دریا را بشنوم

تا شریطه ی خود را بشناسم و جهان را به قدر همت و فرصت خویش معنا دهم