تا شریطه ی خود را بشناسم و جهان را به قدر همت و فرصت خویش معنا دهم

به هیات پرشکوه انسان

تا در بهار گیاه به تماشای رنگین کمان پروانه بنشینم

غرور کوه را دریابم و هیبت دریا را بشنوم

که کارستانی از این دست

از توان درخت و پرنده و صخره و آبشار

بیرون است.