فریبمان مده ای!

غلظه ی خون اسارت مستمر در میدانچه های تلخ ورید

در میدانچه های سنگی بی عطوفت...

حیات ما سهم تو از لذت کشتار قصابانه بود.

لعنت و شرم بر تو باد!