سطر مستقل · شماره 4
تنه تاریکی ، تبر نقره نور.
شاعرسهراب سپهریاثربه زمین
قالبسایر
در متن شعر
سطرهای پیرامون
برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.
- 1
افتاد . و چه پژواکی که شنید اهریمن. و چه لرزی که دوید از بن غم تا به بهشت.
# - 2
من در خویش ، و کلاغی لب حوض.
# - 3
خاموشی، و یکی زمزمه ساز.
# - 4
تنه تاریکی ، تبر نقره نور.
انتخابشده - 5
و گوارایی بی گاه خطا. بوی تباهی ها، گردش زیست.
# - 6
شب دانایی. و جدا ماندم : کو سختی پیکرها، کو بوی زمین، چینه بی بعد پری ها؟
# - 7
اینک باد، پنجره ام رفته به بی پایان . خونی ریخت، بر سینه من ریگ بیابان باد!
#
دربارهٔ این سطر
سطر شماره 4 از «به زمین» است.