همهمه ای : خندید. بزمی بود، برچیدند.

بر آبی چین افتاد ،سیبی به زمین افتاد.

گامی ماند. زنجره خواند.

خوابی از چشمی بالا رفت. این رهرو تنها رفت ، بی ما رفت.

رشته گسست: من پیچم، من تابم. کوزه شکست: من آبم.

این سنگ ، پیوندش با من کو ؟ آن زنبور ، پروازش تا من کو؟