سپیده دم روی موج ها ریخت.

راه از شب آغاز شد، به آفتاب رسید، و اکنون از مرز تاریکی

می گذرد.

قافله از رودی کم ژرفا گذشت.

چهره ای در آب نقره گون به مرگ می خندد:

شاسوسا! شاسوسا!

در مه تصویر ها، قبر ها نفس می کشند.