که تا ز خرمن لطفت برند جمله زکات

دود به پیش خیالت خیال های دگر

چنانک خاطر زندانیان به بانگ نجات

به گرد سنبل تو جان ها چو مور و ملخ

به مرده ای نگری صد هزار زنده شود

خنک کسی که از آن یک نظر بیافت برات

زهی شهی که شهان بر بساط شطرنجت