خنک کسی که از آن یک نظر بیافت برات

به گرد سنبل تو جان ها چو مور و ملخ

که تا ز خرمن لطفت برند جمله زکات

به مرده ای نگری صد هزار زنده شود

زهی شهی که شهان بر بساط شطرنجت

به خانه خانه دوند از گریزخانه مات

کدام صبح که عشقت پیاله ای آرد