و بعد، غربت رنگین قریه های سر راه.

و اسب ، یادت هست ،

سپید بود

و مثل واژه پاکی ، سکوت سبز چمن وار را چرا می کرد.

و بعد تونل ها ،

دلم گرفته ،

دلم عجیب گرفته است.