دلم گرفته ،

و مثل واژه پاکی ، سکوت سبز چمن وار را چرا می کرد.

و بعد، غربت رنگین قریه های سر راه.

و بعد تونل ها ،

دلم عجیب گرفته است.

و هیچ چیز ،

نه این دقایق خوشبو،که روی شاخه نارنج می شود خاموش ،