عبور می دهد از کوچه باغ های حکایات

در آب های هدایت روانه می گردند

و تا تجلی اعجاب پیش می رانند.

- هوای حرف تو آدم را

و در عروق چنین لحن

چه خون تازه محزونی!

حیاط روشن بود