بعد، نشستیم.

روی سرم سقفی از تناسب گل ها گشید.

عصر مرا با دریچه های مکرر وسیع کرد.

میز مرا زیر معنویت باران نهاد.

حرف زدیم از دقیقه های مشجر.

از کلماتی که زندگی شان ، در وسط آب می گذشت.

فرصت ما زیر ابرهای مناسب