طرح می ریزم سنگی، مرغی، ابری.

من به او گفتم: زندگانی سیبی است، گاز باید زد با پوست.

زن همسایه در پنجره اش، تور می بافد، می خواند.

من ودا می خوانم، گاهی نیز

آفتابی یکدست.

سارها آمده اند.

تازه لادن ها پیدا شده اند.