شدست عارف و داند که اوست دیگر نیست

به هر دمی دل ما را گشاید و بندد

چرا دلش نشناسد به فعلش ار خر نیست

خر از گشادن و بستن به دست خربنده

چو بیندش سر و گوش خرانه جنباند

ندای او بشناسد که او منکر نیست

ز دست او علف و آب های خوش خوردست