هزار بار ببستت به درد و ناله زدی

ندای او بشناسد که او منکر نیست

ز دست او علف و آب های خوش خوردست

عجب عجب ز خدا مر تو را چنان خور نیست

چه منکری که خدا در خلاص مضطر نیست

چو کافران ننهی سر مگر به وقت بلا

به نیم حبه نیرزد سری کز آن سر نیست