عجب عجب ز خدا مر تو را چنان خور نیست

چو بیندش سر و گوش خرانه جنباند

ندای او بشناسد که او منکر نیست

ز دست او علف و آب های خوش خوردست

هزار بار ببستت به درد و ناله زدی

چه منکری که خدا در خلاص مضطر نیست

چو کافران ننهی سر مگر به وقت بلا