رفته از کاج بلندی بالا، جوجه بردارد از لانه نور

و تو را ترسی شفاف فرا می گیرد.

در صمیمیت سیال فضا، خش خشی می شنوی:

کودکی می بینی

و از او می پرسی

خانه دوست کجاست.