ظهر دم کرده تابستان بود ،

آب در حوض نبود .

ماهیان می گفتند:

هیچ تقصیر درختان نیست.

پسر روشن آب ، لب پاشویه نشست

و عقاب خورشید ، آمد او را به هوا برد که برد.

به درک راه نبردیم به اکسیژن آب.