روز سرشاری حوض را خواب می بیند.

آب می نوشد.

آدمی زاد- این حجم غمناک-

روی پاشویه وقت

ای کمی رفته بالاتر از واقعیت!

با تکان لطیف غریزه

ارث تاریک اشکال از بال های تو می ریزد.