لیک پندارم، پس دیوار

من بجا ماندم در این سو ، شسته دیگر دست از کارم.

نه مرا حسرت به رگ ها می دوانید آرزویی خوش

نه خیال رفته ها می داد آزارم.

نقش های تیره می انگیخت

و به رنگ دود

طرح ها از اهرمن می ریخت.