رسته ز بالا و پست بال و پر او

قالب خاموش او صدایی گویاست.

می گذرد لحظه ها به چشمش بیدار،

پیکر او لیک سایه - روشن رویاست.

زندگی دور مانده: موج سرابی

سایه اش افسرده بر درازی دیوار

پرده دیوار و سایه: پرده خوابی