که زامقلو تو را درد و زانقلوه عناست

هوای نفس تو همچون هوای گردانگیز

عدو دیده و بیناییست و خصم ضیاست

تویی مگر مگس این مطاعم عسلین

در آن زمان که در این دوغ می فتی چو مگس

عجب که توبه و عقل و رایت تو کجاست

به عهد و توبه چرا چون فتیله می پیچی