بیا بیا که مرا بی تو زندگانی نیست

که کار او ز فسون و فسانه بیرونست

میان ابروی او خشم های دیرینه ست

گره در ابروی لیلی هلاک مجنونست

ببین ببین که مرا بی تو چشم جیحونست

به حق روی چو ماهت که چشم روشن کن

اگر چه جرم من از جمله خلق افزونست