اگر چه جرم من از جمله خلق افزونست

بیا بیا که مرا بی تو زندگانی نیست

ببین ببین که مرا بی تو چشم جیحونست

به حق روی چو ماهت که چشم روشن کن

به گرد خویش برآید دلم که جرمم چیست

از آنک هر سببی با نتیجه مقرونست

ندا همی رسدم از نقیب حکم ازل