بدان جمال الهی که قبله دل هاست

که دام بلبل عقل ست در گلستانت

به آب حسن و به تاب جمال جان پرور

کز آن گشاد دهان را انار خندانت

که دم به دم ز طرب سجده می برد جانت

تو یوسفی و تو را معجزات بسیارست

ولی بس ست خود آن روی خوب برهانت