به سنگ تیره گوری ، شب غمناک خاموشی

چرا بیهوده می کوشی که بگریزی ز آغوشم

از این سوزنده تر هرگز نخواهی یافت آغوشی

نمی ترسی ، نمی ترسی ، که بنویسند نامت را

بیا دنیا نمی ارزد به این پرهیز و این دوری