کهی بود که بجز باد در جهان نشناخت

اگر چه باد صبا بگذرد چمن شادست

ز بیم باد جهان همچو برگ می لرزد

درون باد ندانی که تیغ پولادست

کهی کهی نکند ز آنک که نه فرهادست

تو باخبر نشوی گر کنم بسی فریاد

که از درون دلم موج های فریادست