جستم از جا و در آیینه گیج

دل من چون دل گلهای بهار

پر شد از شبنم لرزان یقین

گفتم این اوست که باز آمده است

بر خود افکندم با شوق نگاه

آه ، لرزید لبانم از عشق

تار شد چهره آیینه ز آه