گیسویم در هم و لبهایم خشک

آه ، لرزید لبانم از عشق

تار شد چهره آیینه ز آه

شاید او وهمی را می نگریست

شانه ام عریان در جامه خواب

لیک در ظلمت دهلیز خموش

رهگذر هر دم می کرد شتاب