آتشی برفروخت از شررات

جان من جام عشق دلبر دید

لعل چون خون خویش گفت که هات

جان بنوشید و از سرش تا پای

مست شد جان چنان که نشناسد

خویشتن را ز می جز از طاعات

بانگ آمد ز عرش مژده تو را