می کشاند هر زمان همراه خود سویی

بر فراز تاج زیبایش .

تار و پود جامه اش از زر

سینه اش پنهان به زیر رشته هایی از در و گوهر

باد ... پرهای کلاهش را

یا بر آن پیشانی روشن

حلقه موی سیاهش را