میهمانی بی خبر انگشت بر در زد

کودکی همچون پرستوهای رنگین بال

رو به سوی آسمانهای دگر پر زد

نطفه اندیشه در مغزم به خود جنبید

می دویدم در بیابانهای وهم انگیز