وقف کنم اشکم خود بر میت

که مثل موج قراریم نیست

بر لب بحر تو مقیمم مقیم

مست لبم گر چه کناریم نیست

کز می تو هیچ خماریم نیست

می رسدم باده تو ز آسمان

منت هر شیره فشاریم نیست