و گوش می کنم : نه صدایی

و از غرور ، غروری که هیچ گاه

خود را چنین حقیر نمی زیست

در انتهای فرصت خود ایستاده ام

و خیره می شوم : نه ز یک برگ جنبشی

و نام من که نفس آن همه پاکی بود

( دیگر غبار مقبره ها را هم