حصار قلعه خاموش اعتماد مرا

در انتهای ساقه ای از نخ صعود می کردند

و باد ، باد که گویی

در عمق گودترین لحظه های تیره همخوابگی نفس می زد

فشار می دادند

و از شکاف های کهنه ، دلم را به نام می خواندند