به رشد دردناک سپیدارهای باغ که با من

به آفتاب سلامی دوباره خواهم داد

به جویبار که در من جاری بود

به ابرها که فکرهای طویلم بودند

از فصل های خشک گذر می کردند

به دسته های کلاغان

که عطر مزرعه های شبانه را