هر که دلی داشت به پایش فتاد

آینه ای کرد و برابر گرفت

ز آینه صد نقش شد و هر یکی

آنچ مر او راست میسر گرفت

هر که سر او سر منبر گرفت

خرمن ارواح نهایت نداشت

مورچه ای چیز محقر گرفت