لیک ، آهسته ، نغمه اش می گفت :

شادی از من پدید می اید

این منم ، پیک نوبهار منم

که به شادی سرود می خوانم

که نه از شادیم... پی نانم! ...

مطرب دوره گرد رفت و ، هنوز

نغمه یی خوش به یاد دارم از او